لا به لای سخن رفتن نامفهومت

           سینه ام چاک ملامت خوردست

                                      "چه درونم تنهاست"

                                                نه تو هستی و نه من

                                                                     قلبت آیا اینجاست؟

و چه کوچک سخنی است:     "به تو اندیشیدن را، عادتی ساخته ام، بهر تنهایی خویش"

خویش من در طلب اسم تو معنا گشته!

و تو عادت گشتی!

حال هرگاه که ماهی نگاهت به درونم لغزد

رود عشقم جاریست...

 گوئیا نه!

 اشتباه از من بود!

بگذار این یک بار، فاش فریاد کنم

                                     هم تو هستی، هم من!

 

                                                                                       ققنوس

اعماق من...

ایوار

مدتی پیش اونقدر مشغول کنکاش در اعماق خودم بودم که غرق شدم!

اگر روزی جنازه ی ذهنم پیدا بشه! نجاتگری بتونه من رو از من بیرون بکشه و مسیحی هم باشه که با گرمای نفسش روحم رو برگردونه،

 شاید اون روز بیشتر بفهمم! بیشتر ببینم و بهتر بنویسم! شاید...!!!

ایوار

مورچه ها و آدم ها!

  

کوچکتر که بودم شعری میخوندم:

" مورچه ها رو نکشید! اونا هم مامان دارن! بابا دارن! دوستای زیاد دارن..."

به زبون آدم بزرگا یعنی زمانی کسی رو نابود کن که تنهاست!

یادم میاد بزرگترا میگفتن:

" هرکی روی مورچه ای پا بذاره روز قیامت مورچهه ازش انتقام میگیره..."

منم همیشه فکر میکردم اگه پا روی مورچه ای بذارم، بعدها اونم پاشو روی من میذاره و له ام میکنه!

 

                 مورچه ها و آدم هامورچه ها و آدم ها 

 

پی نوشت:

گاهی بزرگترها خواسته یا ناخواسته کینه ها و افکارشون رو در قالب بازی و شعر به بچه ها هم یاد میدن! 

 

ایوار

 آدم نیستم...

     

  تلخم...  شیرین نیستم!

               تیره ام... روشن نیستم!

                            کوچکم... بزرگ نیستم!

 

 من!

                 انسانم... آدم نیستم!

 

 ایوار

 

رسول الله فرمودند:              

برای مردگان خود هدیه بفرستید!

صحابه گفتند چیست هدیه ی مردگان؟

 فرمودند:صدقه و دعا! هر جمعه ارواح مومنین به آسمان دنیا مقابل خانه ها و منزل های خود می آیند و فریاد میکنند و با گریه و آواز حزین میگویند: ای اهل من، اولاد من، ای پدر و مادر و خویشان من، مهربانی کنید بر من با آنچه در دنیا، در دستم بود و حالا عذاب و حساب آن برای من است و نفعش برای دیگران .

و هریک فریاد میکنند خویشان خود را که مهربانی کنید با ما، به درهمی یا به قرص نانی و یا به جامه ای که خداوند شما را از جامه ی بهشت بپوشاند، و سپس رسول خدا بقدری گریست که توان سخن گفتن نداشت .

پیامبر اکرم فرمودند: هر صدقه ای که برای مرده داده شود، ملکی آن را در طبقی از نور که درخشش آن به هفت آسمان میرسد، میگذارد و بر لب قبر که میرسد فریاد میکند (( السلام علیکم یا اهل القبور)) این هدیه را اهل شما فرستادند، پس مرده آن را میگیرد و داخل قبر خود میکند و خوابگاهش با آن فراخ میشود.

سپس فرمودند: آگاه باشید  هرکس مهربانی کند مرده را به صدقه، به روز قیامت در سایه ی عرش خداوند اجری مانند اُحُد ( به بزرگی کوه اُحُد) دارد، روزی که نیست سایه ای جز عرش خدا و در آن زنده و مرده به این صدقه نجات می یابند.

ایوار